Jæjajæja

Var að koma úr bíó með Siggu. Fórum á Click, sem er með alveg ágætis boðskap þó svo að mér finnist bandarískar myndir oft fara út í nett rugl. Horfði á the Brakeup á föstudaginn var með Söndru og Aðalheiði. Fórum fyrst út að borða á friday's og svo í lúxussalinn í sambíóunum við Álfabakka til þess að halda upp á 17 ára afmæli Aðalheiðar. Gerðum þetta einmitt líka í fyrra og það þarf víst bara tvö skipti til að þetta fari út í hefð. Hver veit hvort þessi litla hefð okkar haldi áfram. Hgeníveis.
Sigríður Sjöfn var að útskrifast úr hinum ágæta Menntaskóla, Hraðbraut og var haldin veisla seinasta laugardag. Þetta var fín veisla og planið var að fara niður í bæ svo en þar sem við Aðalheiður og Sandra erum enn tæpar eftir landsmótið þá skutluðumst við bara heim og Tinna fór með Siggu einni. Nóttin var víst ánægjuleg...
Marissa kíkti líka við nokkrum mínútum eftir að lenda hérna á Íslandi og rétt áður en hún flaug aftur út og í þetta skiptið til London í sumarskóla. En frá Sviss kom hún fyrr um daginn.
Nú, Landsmótið var helgina fyrir þessa helgi sem var að líða og vikuna þar áður og þar var mikið grín og mikið gaman. Vonum að myndir fari að týnast inn en stelpurnar eru eitthvað tregar til að setja þetta inn á netið. ;)

Næstu helgi verður svo haldið upp að seljalandsfossi í smá útilegu með vinum og vandamönnum, eða öllu heldur með fyrrum skólafélugum úr Gaggó Mos. Þessi ferð er skipulögð af Oddnýju og Söndru og þær hafa sýnt mikla hetjudáð við að koma þessu í kring.
Það eru víst alveg þétt skipaðar allar helgar hjá mér í sumar... eða reyndar koma held ég tvær helgar sem eru enn óákveðnar en þar á eftir kemur verslunarmannahelgin og hver veit hvað maður gerir þá. Sigga var að biðja mig um að koma með til Eyja en það verður allt að koma í ljós... tjahh á morgun, ef ég á að ná í miða.

En þangað til næst! Gúdbæ..

Magni og Rockstar

yehh... var að horfa á þennan þátt, rockstar subernova(erða pé ?) með Magna sem var að keppa fyrir hönd.. tjahh Íslands ? Nei heldur fyrir sjálfan sig býst ég við en þar sem maður er héðan af sama landi þarf maður auðvitað að kjósa hann, frekar en aðra.
Mér finnst Magni alveg æðislegur gaur og fínn að spila hérna heima.. en ég veit ekki... finnst hann ekki alveg vera að fíla sig þarna meðal brjálæðinganna. Hann vill þetta kannski alveg en mér finnst hann ekki rétti karakterinn í þetta starf. Eins og sást á dómurum þáttarins þá voru þeir að "fíla" fólkið sem var allt tattúverað með litað rautt og bleikt hár og alveg brjálæðislega fleppað! Maður gat séð að Magni er ekki svoleiðis. Hann er hógvær og góður drengur. Held að fólkið þarna sé kannski örlítið tómt í hausnum og frekar klikk, án nokkurra athugasemda til rokkara yfirleitt. Mér leist alveg ágætlega á nokkra þarna til þess að eiga sigurinn en mér finnst Magni ekki eiga heima í þessari keppni. Það veitti honum máské frægð og frama en þetta held ég að hann vilji ekki.
Dómarar vildu minna hann á það að þetta er rokkkeppni. Það var bara til þess að benda honum á að hann væri ekki þessi rokk týpa sem þeir eru að leita að.

Ef ég ætti að breyta mér og mínum karakter til þess að vinna svona keppni myndi ég frekar segja farvell og eiga mínar góðu stundir í góðra vina hópi.
Því segi ég að Magni ætti bara að flýta sér burt af þessum vígvelli, ef hann er ekki tilbúinn til að fórna því sem hann er og hefur.

Takk fyrir mig...

p.s. Landsmótsblogg og eitthvað svoleiðis kemur kannski einhvern tímann þegar ég nenni því. En fyrir þá, sem vilja vita, þá var alveg sjúktmegageðveikt fjör!
Þakka fyrir góðar stundir!

Brynkz

Stelpan ég!

ég fór í bíó á myndina She's the man. Mér fannst hún skemmtileg. Fór með vinkonu minni. Mér finnst hún líka skemmtileg. Mér fannst ég upplifa mjög stelpulegt kvöld í kvöld. Það var eins og ég væri stelpa! Ég er stelpa. Mér finnst gaman að vera stelpa og láta eins og stelpa og tala um stelpulega hluti. Ég kom líka inn í ógeðslega stelpulegt herbergi í dag. Sjaldan sem maður gerir það, en það verður oftar! Marissa er svo Mikil stelpa sjáiði til.

Mér finnst ég stelpa.

Smá punktar:
* Partý á föstudag?
* Landsmót í næstu viku!
* Er að vinna á Little Caesar's
* Mig vantar buxur.

Jeee... ok góða nótt

Roger Waters og VIP = Geðveikt

Jæja nú má ég til með að blogga. Var rétt í þessu að stíga inn um þröskuldinn heima hjá mér eftir Stórmagnaða tónleika með Roger Waters. Alveg frá því að ég frétti að Roger Waters kæmi til Íslands að spila ætlaði ég að kaupa miða en það komst svo aldrei í verk. En það var allt í góðu þar sem fjölskyldan skellti sér bara á VIP svæði, "þar sem allt snobbliðið var", að sögn Matthíasar, sem var boðið með. Þetta var mín fyrsta upplifun á svona fínum stað þar sem fríar veitingar voru í boði frá meistarakokkum og frítt áfengi allt kveldið. Gaman að segja frá því að það var svona einskonar súkkulaðigosbrunnur með heitu rennandi suðusúkkulaði sem maður gat gætt sér á með jarðarberjum og ananas og melónum. Lostæti allt saman. Svo voru tónleikarnir sjálfir ekki af verri endanum. Um 16.000 trylltir aðdáendur fylltu Egilshöllina og hituðu hana vel upp. Nógu vel þannig það þurfti enga upphitunarhljómsveit. Roger Waters og teymið hans spiluðu margt af því besta með Pink floyd og showið var hreint stórkostlegt. Hann skaut því inn með einu lagi þar sem hann sagði frá því hvernig fjölskylda í Afganistan breytti hugarfari hans gagnvart landinu og sinni eigin þjóð. Hversu illræmt mannfólkið gæti verið að ráðast á heila þjóð sem hefur ekkert illt í huga og hann var hissa á því hversu gestrisið og gott fólkið var. Deildi því litla sem það átti með honum og leyfðu honum að sofa á rúminu sínu. Þegar hann var 17 ára varð hann sumsé algjörlega andvígur stríðum býst ég við. Þetta var rosalega falleg saga sem var birt á skjánum í myndasöguformi. Góð stefna hjá honum að lýsa því yfir svo stórum hópi fólks að maður ætti að vera á móti þessu og áhorfendur fylgja skoðunum hans. Þetta hlýtur að hafa mikil áhrif.
En allavega. Þetta var sumsé allt glæsilegt og mergjað og ýktað kúl svo ég segi nú ekki meir.

Takk fyrir mig og afsakið bloggleysið.

Brynhildur ("Pink Floyd'isti")

amma gamla

Hey pælið í aulalegu dóti.

Ég stakk mig í augað með þumalfingursnöglinni. Hmm.. nú spyr maður sig kannski hvernig í ósköpunum það sé hægt.
Einfalt mál:
ég geispaði, táraðist, ætlaði að þurrka tárið með bolerminni en missti takið og puttinn bara skaust í augað á mér!

Ég ætlaði fyrst ekkert að gera í málinu en svo sá ég mér til mikillar mæðu, þegar ég ákvað að líta á þetta í speglinum að þetta var engin venjuleg rispa. Ég klóraði mig alveg til blóðs. Hringdi upp á heilsugæslu til þess að spyrja hvað gera skyldi og konan sagði mér að ekkert væri hægt að gera annað en að bíða.
En engar áhyggjur, ég lifi enn. Hef lært efnafræði í 6 tíma núna og það er meira en ég hef lært í efnafræði allan veturinn og líður alveg hreint glimrandi!

Annars horfði ég á Eurovision í gær eins og flest allir líklega og mér fannst alveg sanngjarnt að Silvía Nótt kæmist ekki áfram. Held hún geri sér grein fyrir því sjálf greyið að hún hafi skemmt svolítið fyrir sér sjálfri. En á meðan ég horfði á þessa keppni fór ég að hugsa hvað ég ætla að gera þegar ég verð orðin gömul. Og það fyrsta sem mér datt í hug var að gera alveg hellings prakkarastrik! Hver færi að skamma mig orðin gömul og vitstola! Hahh... Nei, frekar væri ég skömmuð núna, eða í nánari framtíð. ,, Þá væri ég orðin svo fullorðin og væri mér til skammar"

En mér er illt í auganu og vöðvabólga er að hrjá mig svo að ég ætla að fara á hestbak.

Takk.

víííí haha, haha víííí

haha mér fannst þetta fyndið þegar Matthías, góði litli vinur minn sýndi mér þetta áðan.
Vakti mig aðeins upp frá dáleiðslu dönsku sagnanna:

Ástæðan fyrir því að Við notum Firefox

mér finnst explorerinn minna mig á einhvern/ja... ;)

TAKK!

Allt full bókað

hey ég fékk ímeil frá Pósinum áðan. Þar var starfsumsókn mín skrifuð upp nákvæmlega eins og ég hafði gert hana fyrst en fyrir ofan stóð eitt, stutt og laggott.

Allt fullbókað.

héh.. fékk ekki neinar þakkir fyrir áhugann eða neitt.. iss.
Nú er ég ekki mjög vön því að fá höfnun frá fyrirtækjum sem ég sæki um hjá.. þar sem þau hafa ekki verið mörg, en er það ekki lágmarks kurteisi að þakka fyrir sig ? Er hin íslenska þjóð að verða æ dónalegri með degi hverjum ?
Humm.. ætla ekki að alhæfa neitt en maður hefur nú alveg fengið hint frá útlendingum um að Íslendingar væru nú ekki þeir al kurteisustu, þó víðar væri leitað. Meðað við þá reynslu sem ég hef haft af yngra fólki, sem munu vera í framtíðinni fulltrúar landsins, þá get ég ekki beinlínis sagt að margur væri kurteis. Jafnvel krakkar á sama aldri og ég og margir eldri. Það er allavega ekki það fyrsta sem kæmi upp í kollinn á mér. Ég hló af myndinni How do you like Iceland, þegar hún var sýnd í sjónvarpinu. Mér fannst fyndið að við Íslendingarnir værum svolitlir Víkingar ennþá, þó langt sé um liðið en ég held að skilningur minn sé að aukast. Skilningur minn á meiningu útlendinganna.
Nú er ég ung sjálf og er að læra að "verða fullorðin" og hef undanfarnar vikur verið mjög meðvituð um hegðun mína og annarra í kringum mig. Hef mikið pælt í því hvernig einstaklingar haga sér og hvernig hlustendur og áhorfendur bregðist við. Hvernig sé hægt að fá jákvæðar móttökur eða neikvæðar. Ég veit ekki alveg hvar ég stend en mér finnst lágmarks kurteisi að þakka fyrir mig, sérstaklega við ókunnuga og kannski ónána kunningja.

Því langar mig að skilja lesendur mína eftir með þetta til umhugsunar og enda bloggið með einu...

Takk

Jibbíjei

ERUÐI AÐ TAKA EFTIR VEÐRINU!!!!!!!!!!!! BRRRRRJÁÁÁL!

Ég á bara sex próf eftir af fjórtán og er að missa mig úr tilhlökkun. Meiri hlutinn afstaðinn!

3 Knapamerkjapróf og 5 skólapróf búin. Jibbíjei!

Sól og sumar og ávextir og grænmeti!

Ég hef ekki orðið fyrir vonbrigðum á maímánuðinum.
Veðrið hefur verið mjög gott núna í dag og í gær og þó að það hafi komið smá rigning á föstudaginn var ekki hægt að kvarta. Hitinn var svo mikill og maður horfði bókstaflega á grasið grænka eins og rigningin innihéldi litarefni.
Ég vaknaði snemma í morgun og kláraði að lesa kaflana úr "Þættir úr sögu vestrænnar menningar" sem eru fyrir söguprófið á morgun. Ég las bókina úti. Sólin í morgun var alveg geðveik og það var alveg logn. Ég sat í sumarkjól með hatt og mér leið eins og ég ætti heima á baðströnd. Skrapp svo upp í búð með Marissu og við keyptum alveg krás af ávöxtum. Skar þá niður á disk og svo gæddum við okkur á safaríkri vatnsmelónu og sætum eplum.
Ég var mjög fljót að lesa fyrrnefnda bók og er núna að lesa "Rómaveldi" sem er með eindæmum leiðinleg. Ástæðan fyrir leiðindunum held ég að sé einna helst vegna lélegs leturs. Ef bókin væri með öðru skriftarletri væri mun auðveldara að lesa hana. Þetta er svolítil skemmd á annars góðu námsefni. En best að halda áfram. Margt sem eftir á að klára.

Ég mæli með...

Safaríkum Suðrænum ávöxtum við próflesturinn.

Verði ykkur að góðu!
Brynhildur

Ormaveiðar og nýjar uppgötvanir

Í gær átti ég ánægjulegan dag.

Prófkvíðinn sem safnast alltaf upp fyrir fyrstu prófin var alveg horfinn og mér gekk ágætlega í íslenskuprófi. Ég fékk miða á Manchester tónleikana frá Guðrúnu og það var gleðiefni. Ég fékk líka bol í afmælisgjöf frá frænda mínum og pönnukökur og randaköku heima hjá ömmu. Kíkti á nýja hús frændfólks míns, sá hundinn þeirra, Dúllu, sem ég fór mjög oft út með á mínum yngri árum. Hún þekkti mig strax. Fór líka með Marissu í kringluna. Það rættist vel úr deginum. Fékk meðal annars Jóa Skúla Hnakk! Og er mjög ánægð með þann kostagrip. Fór svo með Kára aðeins í körfubolta þegar við vorum búin að borða kvöldmat heima hjá ömmu. Einhverjir strákar úr 8. bekk(að ég held) við Foldaskóla komu og við spiluðum 3 á móti 4.
Svo tók við hesthúsið þar sem móðir mín nennti ekki að fara og láta inn. Ég sat lengi hjá hestunum og horfði á þá smjatta á heyi. Það kemur yfir mann svona værgð og það er svo mikil ró í hestunum þegar þeir eru komnir inn úr rigningunni og syfjaðir eftir daginn, borðandi kvöldverðinn og leggjast svo í hreinar stíurnar. Manni líður vel þegar öðrum líður vel og það fylgir því að eiga hesta. Þessi vellíðan kemur mjög oft yfir mann - sæluvíma jafnvel.
Svo þegar ég rölti heim varð ég að passa mig að stíga ekki á orma á göngustígnum. Það var allt morandi í þeim og ég lék mér við að pota í þá og sjá viðbrögðin. Mér finnst ormar skemmtilegir.
Kom heim og náði mér í dollu og fór aðeins út í garð að athuga hvort ég fyndi einhverja orma. :D
Jú þeir voru þarna á víð og dreif og ég náði að grípa í nokkur flykki! Shit, maður bjóst ekki við að þeir yrðu svona stórir!
En allavega.. ástæðan fyrir þessum ormaveiðum var sú að þegar ég gekk heim úr hesthúsinu þá tók ég eftir að það voru eiginlega tvær gerðir af ormum? Annars vegar svona næstum glær með svona hring um annan endann og hinn endann gulan og svo hinsvegar svona næstum brúnir ormar að ofan. Mér datt í hug að þetta væri karl- og kvenkyn en vitneskja mín um orma nær frekar skammt. Hélt að ormar væru með 7-8 hjörtu og að þegar þeir dyttu í sundur yrðu til fleiri einstaklingar.. en ég er ekki frá því að hafa séð orma fjölga sér, tveir og tveir, í gær. Nýjar uppgötvanir Brynhildar á þessum heimi! Það er samt frekar subbulegt ef maður heldur á þeim, þeir kúka alltaf í hendurnar á manni og þegar þeir brjóta sig saman og liðast í hringi þá koma út úr þeim svona dropar - slím eða vatn.

En þetta var sumsé rannsóknin mín í gær og á næstunni ætla ég að lesa mig til um orma. Spennandi verkefni framundan.

Þakka fyrir afmælisgjafir og kveðjur. Þetta var skemmtilegur dagur. ~=)

væntumþykjuverkir

Varð bara að bæta við einu smábloggi.

Mér þykir svo vænt um vini mína og alla jafna að mig verkjar í kroppinn. Fæ svona sæluvímukast og spennist öll upp og oftar en ekki koma skrýtin "íííííískr" hljóð í mér af hamingju.
Fólk sem umgengst mig eitthvað kannast kannski við þetta...

Er ég einsdæmi eða er þetta eðlilegt?

Papaball - Pabbaball!

Ég var að læra á laugardaginn alveg í kapp við tímann og svo þegar lærdómnum lauk þann daginn horfði ég á Mission Impossible í sjónvarpinu. Það var um 12 leytið og ég lá úrvinda upp í sófa. Eða svo hélt ég. Ég ætla snemma að sofa í kvöld, hugsaði ég með mér en á þeirri stundu hringdi síminn.
Þetta voru Sandra og Sigga að biðja mig um að koma á ball með Pöpunum. Ég hugsaði málið og ákvað að slá til, ég átti það skilið að skemmta mér aðeins! Er búin að baila á flest öllum viðburðum nýlega og hef bara legið heima hjá mér í tölvunni og horft á bíómyndir og þætti.
EN þannig var það að Sandra hringdi og ég ákvað að standa upp og klæða mig og skella mér á papaball. Fórum heim til Siggu, púðruðum okkur aðeins (þó það þurfi nú ekkert þar sem við erum svo ómótstæðilega fallegar) og klæddum okkur í dress og vorum svo mættar á ballið. Mikið af fullorðnu fólki þarna, mömmum og pöbbum(pabbaball). Það var samt skemmtilegt. Vorum allar í banastuði þegar á gólfið kom og við dönsuðum undir trylltum trumbuslætti. Það var gaman. Dönsuðum við margan manninn og allir voru kátir. En svo lauk ballinu alveg fáránlega* snemma. Kannski maður hafi bara skemmt sér svona vel... en ég hef heyrt að Paparnir spili stutt. Var komin heim um 4 leytið af því ég vildi auðvitað ekki fara í nein eftirpartý.

Held að nýja viðhorfið mitt gagnvart skemmtunum sé: "Farðu á fáar góðar skemmtanir frekar en margar óskemmtilegar. ";) Því að ef maður er sífellt að skemmta sér verður það ekkert spes lengur. Ekki eins, allavega. Kannski það ég bara ég samt. En ég er sátt við þetta.

Á morgun er stærðfræðipróf sem ég hef enga löngun til að taka. En þar sem þetta er Vorprófið og ég hef engra kosta völ, nema ég vilji segja MR upp! Nei.. það verður ekki núna, ekki á næsta ári og hvað þá því þarnæsta! Mí gónna dú ðíss! Æ kan dú it!

*Þakka fyrir góða skemmtun um helgina

*Ég vil einnnig þakka bekkjarsystkinjum

mínum innilega fyrir þennan góða vetur,

gerast smá væmin og játa ykkur ást mína:

Ég elska ykkur öll!

*Skólinn er búinn og aðeins prófin eftir ójá!

P.S. ég fékk vinnu í póstinum og mun fá vinnu hjá Little Ceaser's. Sumarvinnunni reddað! ;)

titillausabloggið... eða næstum

Þótt ótrúlegt sé hafa vinsældir bloggsíðunnar minnar aukist um 19 heimsóknir síðan í síðasta mánuði en nú er slegið nýtt met. Þrátt fyrir það hef ég aldrei tekið eftir miklum hvatningum af lesendum síðunnar um að halda henni gangandi. Kannski maður bjóði bara ekki upp á hljóðið ?
Hef t.d. ekki fundið fyrir löngun að blogga í langan tíma núna enda mikið að gera en enginn virðist heldur sakna þess. Er lesendahópurinn svoooooooo lítill að ég næ engum að skemmta ? Veit ekki hvort það sé pointið með þessu bloggi, frekar en að segja bara mínar asnalegu pælingar, sem mér finnst ég oft ekki getað nefnt í hópi annarra.

Hvernig er t.d. eins og með gestabækur... skrifar fólk aldrei í svoleiðis lengur ? Spurning...
Hef það ekki fyrir vana minn að grátbiðja fólk um að skrifa í gestabók þar sem mér datt í hug að það kannski langaði til að kvitta fyrir heimsókn. En svo er víst ekki. Nóg að kommenta.. enda eru blogg kannski helst gerð til þess?

En annars er ég með brunasár á hnénu eftir að hafa hent mér í gólfið í íþróttahöllinni í seinustu viku og gert um leið gat á buxurnar mínar. Sárið vill ekki gróa...
Það var líka klappað fyrir mér í skólanum í vikunni fyrir að segja eitthvað gáfulegt. Mér finnst ég eiga að vera hneyksluð, nema það sé bara sameiginlegt viðhorf manna, að Brynhildur segi aldrei neitt gáfulegt. Hvað fór úrskeiðis? Framkoma mín?

(spurningaflóð)

Takk.

Litla Ástardúfan!

Mér finnst stundum gaman að taka próf á netinu þrátt fyrir að þau merki ekki margt. Ég var að taka próf þar sem ég kom út sem Ástardúfa* skilgreind svo:

"Þig hungrar í innilegt samband sem þú getur sökt þér í. Hinn rétti eða rétta er vafalaust á næsta leyti."

Ég veit ekki hversu satt þetta er...

TakTu Prófið og sjáðu hvað í Þér býr!
Spörning svo með þetta:

What animal would best suit your personality?
A MONKEY!
You are the class clown. The happy, friendly member of your group of friends. You are very much a sociable person and enjoy spending time with both friends and family alike. You maintain a well balanced diet and maintain yourself regularly. People around you lighten up as soon as you walk into the room. You bring a warm glow with you that is hard to ignore. You are the Monkey!

Svona er ég heppin..

ég fékk líka gest frá borginni Forte Di Bibbona á síðuna mína, liggaliggalái!

Skyldi þetta vera Karen?

Hugarórar..

Ég var að lalla heim úr hesthúsinu áðan... hægt og rólega, eftir að ég var búin að kemba hestunum öllum. Dusta allt ryk úr faxinu á þeim og þeir smjöttuðu á bragðgóðu heyi og sötruðu vatn úr fötu sem ég rétti á milli þeirra. Það er nefnilega svolítið fyndið að horfa á þá. Þeir eru allir með sína eigin vatnsskál en vilja samt drekka, eða þamba öllu heldur úr sömu fötunni! En þegar ég stóð þarna yfir þeim og fann hvernig værgðin í hestunum og vellíðan fyllti hesthúsið fór ég að hugsa með mér hversu heppinn maður er að vera með svona skepnur. Það er nefnilega alveg ótrúlegt hversu vel manni líður í kringum þessa höfðingja. Nú veit ég ekki hvort ég sé eitthvað einsdæmi (efa það) eða að fólk sé virkilega sammála mér um hvað dýr eru yndisleg. Burt frá allri væmni. sem Mér þykir bara svo ólýsanlega vænt um hestana mína. Maður hefur lært sitthvað af móður sinni og það held ég að hún hafi kennt mér að meta náttúruna eins og hún er. Og amma mín ennþá meira.
Nú hef ég ekki búið í alvöru sveit en hef sætt mig við Mosfellsbæinn er líklegast næst því að vera sveit, svo nálægt höfuðborginni.

Allavega... það kom svona moment hjá mér áðan þegar ég var að labba heim úr heshtúsinu: (Bratta brekkan með göngustígnum sem ég og frændur mínir mynduðum þegar við fundum villikettina Kisa og Salómon niðri í hesthúsi og fórum að gefa þeim að borða á hverjum degi), ég rölti þar upp afturábak vegna vindsins sem kom í bakið á mér. Ég leit yfir voginn og Esjuna og sólsetrið og kyrrðin sem var úti! Ég nýt þess verulega að vera ein (eða með öðrum) á vappi í svona kvöldveðri..

Okei ég gefst upp... mér tekst ekki að tjá ykkur tilfinningarnar sem mölluðu inní mér. Mér leið bara ótrúlega vel og frjálst og er ég þakklát fyrir það sem ég hef. Læt mynd fylgja sem ég tók í vetur þegar ég var að koma heim úr skólanum.. Vona að það nái að lýsa hugarórum mínum á einhvern hátt...

VideosíðA!!!!

jess!!! Loksins er Brynhildur komin með videosíðu!
Ég hef núna notað páskafríið mitt í að finna almennilega síðu þar sem ég get birt myndskotin sem eru tekin á digital cameruna. Því miður get ég bara tekið upp í svona 10 sek. í einu en það eru samt sem áður fullt af myndböndum! Þar á meðal eru myndbönd síðan í Sviss og þau hafa aldrei verið birt neins staðar áður, stutt myndbönd frá því í bíltúr okkar Bjaddna og Daan og svo bara einhver ruglmyndbönd af Marissu að missa sig, Siggu og mér að einhverfast og Hemma með trektina í fyrirpartýinu fyrir árshátíðina. En shit ég hef ekki skoðað þessi myndbönd sjálf áður nema nokkur þeirra og "mæ gosh" hvað maður getur talað asnalega og röddin alveg... djíí.. tala ég svona í alvöru! Munar litlu að maður tali aldrei aftur... =\ haha..

Látið þetta ekki framhjá ykkur fara! Vona að einhver njóti þessara myndbanda..

Myndbönd frá Sviss eru hér en svo þarf ég því miður að leita uppi öll myndböndin þar sem að fólk getur ekki séð þau nema í search eða þá ef þau eru áskrifendur á My Space... Linkarnir koma inn fljótlega

Bíóferðir með ömmslum

Ég fór í þrjúbíó í dag með Hildi. Nýttum okkur þann möguleika að taka einn strætó úr mosó og fórum því í Regnbogann. Horfðum á Ice age 2 sem var alveg ágæt bara! En ég hef oft hugsað innra með mér, þó sú hugsun hafi ekki náð nógu langt.. greinilega.. þar sem ég hélt að engum manni dytti í hug að fara í þrjúbíó! En annað kom í ljós þegar ég kom inn í bíósalinn.

Hið yngsta fólk þjóðarinnar fyllti salinn. Þetta var ekki stór salur en ég varð alveg steinhissa! Ég var bara einfaldlega búin að gleyma þessu smáa fólki sem er svo stór þáttur í samfélaginu. Þrátt fyrir að sjá þónokkurn fjölda barna á hverjum degi fór það algjörlega framhjá mér að þau færu nokkurn tíma í bíó. En svo rifjaðist upp fyrir mér að bíóferðir manns sjálfs byrjuðu mjög snemma. Man sérstaklega eftir því þegar ég fór í bíó í Álfabakkanum með Bryndísi til að sjá Pocahontas. Jáhh gömlu góðu... salurinn var svoo stór fyrir mér og ég man að starfsfólkið var með lítil vasaljós til að vísa manni á laust sæti. Ekki það að það sé eitthvað óalgengt.. en þetta var rosa upplifun.


Veit ekki hvort það sé einhver boðskapur í þessu bloggi annað en að fólk á öllum aldri fari í bíó ?
Ég hef jafnvel stundum farið með ömmu minni. Það er mjög ánægjulegt að sú gamla hafi enn áhuga á því. Fórum saman á Mr Bean á sínum tíma og við gjörsamlega töpuðum okkur úr hlátri. Vil bara þakka fyrir að eiga völ á því vegna þess að þetta er eitthvað sem maður ætti ekki að missa af!
..Jú boðskapurinn í þessu bloggi er:

Maður getur alveg farið með ömmu sinni í bíó. Það er hvorki önkúl né leiðinlegt. Hvet því alla sem eiga kost á því að bjóða ömmu eða afa í bíó einn daginn.

*Smá aukapælingar á meðan sköpun bloggsins átti sér stað*
- Ég veit ekki hvort fólk almennt fari í bíó með ömmum sínum yfir ævina.
- Ég veit ekki hvort fólk fari almennt í bíó með ömmum sínum yfir ævina.
- Ég veit ekki hvort að fólk fari í bíó almennt með ömmum sínum
- Ég veit ekki hvort að fólk fari í bíó með ömmum sínum yfir ævina almennt.
- Ég veit ekki hvort að fólk fari í bíó með ömmum sínum almennt yfir ævina.

Takk fyrir..

Hrós

Seinasta þriðjudag fór ég í lífsleikni þar sem kennarinn lét okkur bekkjarsystkinin setjast saman í hring og tala um hrós. Hvernig fólki líður miklu betur þegar því er hrósað. Ég veit að ég hef verið mjög klaufsk í gegnum árin við að hrósa, en þegar ég vil meina það virkilega þá legg ég mig alla fram við að vera sannfærandi. Sumum er þetta bara ekki í blóði borið. Ég hef ávallt átt erfitt með að hrósa fólki, og hefur fundist það kaldhæðnislegt og oftar en ekki svo lítt meiningarfullt að fólk hefði allt eins getað sleppt því að hrósa.
EN nú eru nýir tímar! Þetta vakti fyrir mér mikla umhugsun og ég leit aftur í tímann og uppgötvaði þá að ég hefði nú alveg getað gert aðeins betur. Því að það gleður fólk alveg rosalega að fá eitthvað hrós. Sérstaklega þó, þegar maður finnur að manneskjan meini þetta alveg af rosalegri aðdáun og hreinskilni. Já maður verður líka að vera hreinskilinn! Ekki myndi ég vilja ganga um í rosaflottum fötum en vera óvart með sokkinn girtan yfir buxurnar öðrum megin. Enginn segði mér frá því.
Nú í dag fékk ég alveg yndislegt hrós af manni sem labbaði framhjá mér á Þjóðarbókhlöðunni. Ég fór svolítið hjá mér en gladdist alveg gífurlega. Mér leið vel og það var eins og batteríin í líkamanum hefðu fengið aukastraum og þetta veitti mér aukið sjálfsöryggi.

Héðan í frá ætla ég að hrósa meira. Og vona að fólki líki það að fá smá klapp á bakið fyrir vel unnin störf eða eitthvað annað sem er þess virði að hrósa. Fólk gerir nefnilega alveg stórkostlega hluti á hverjum degi án þess að maður taki eftir því endilega.

Hrós vikunnar fær þessi maður hérna... fyrir að vera með allra stærsta...:

http://media.putfile.com/Body-enhancement-gone-mad#139022440

Mér finnst hrós gott orð.

Furðufuglar og fylgifiskar..

Ég sá mann buxum með útvíðum skálmum neðst. Yndisleg upplifun árið 2006 ;)